1 LİRAYA 100 BİN GÖZYAŞI...
Bir Perşembe sabahı... Arkadaşımla birlikte, bitmek bilmeyen bir banka sırası bekliyoruz. Umutsuzca banka kuyruğu bekleyişimiz, ardı ardına konular açmamıza ve yapmamız gerekenler konusunda düşünmemize neden oluyor. 10 metre ilerimizde ise, yaşının yüzüne verdiği bitkinliği ile, derin ve çok sayıda çizgileri ile yaşlı bir adam.. Üzerinde soluk kahverengi gömlek ve yine aynı tonlara yakın, yıpranmış kahverengi bir pantolon. Ayaklarında ise kış mevsimine uygun olmayan yırtık, kenarları delik bir çift ayakkabı...
Sorup sormamak arasında büyük bir uçurumda kalmış... Titreyen sesini diğer insanların duymaması için çaba sarf etti. Utanarak ve fısıldayarak yanımıza geldi. Sözleri onun için söylemesi zor ve içler acısı...
''Evlatlarım... Bir Liranız var mı? Çok açım ve iki gündür yemek yiyemiyorum''...
Bankaya yatırmamız gereken para miktarını bir kenara ayırıp, kalan bütün paramızı veriyoruz. Gönlü almak istemiyor. Şöyle bir duraksayıp, üzgün bir tebessümle yüzümüze bakıyor... Ve birden hıçkırarak ağlamaya başlıyor. Zorla verebileceğimiz miktarda parayı yaşlı adamın eline sıkıştırıyor, daha fazla utanıp ağlamaması için oradan hızla uzaklaşıyoruz..
Arkadaşımla birbirimize bakıyoruz. Birbirimize hiç söylemesekte, düşüncelerimizin aynı olduğunu biliyoruz. Geri dönüp biraz daha fazla para vermek... Yaşlı adamı daha çok üzmekten korkar bir halde...
Bu doğrultuda Başbakan'ın, ''Kriz ülkemizi teğet geçecek'' sözleri geliyor aklımıza. Ne kadar farkında olmasakta, kriz ülkemize hatta ''ilçemize'' kadar girmiş durumda. İnsanlar bir dilim ekmeğe, bir tabak yemeğe muhtaç.
Okuması gereken ufacık çocuklar, sokaklarda insanları tartıp para kazanma peşinde. Sıcacık evlerinde torunlarıyla vakit geçirmesi gereken yaşlılarımız, sokaklarda karnını doyurmak için bir lira para toplama derdinde. Gençlerimiz iş bulamıyor, yanlış yollara, yanlış düşüncelere sapmak üzere. 50'li yaşlarda kadınlar, iş bulma derdinde.
Az önce anlattığım yaşlı adam, binlerce insandan yanlızca biri. Ya diğerleri nasıl geçiniyor? O yaşlı adam bugün şanslıydı ve karnını doyurdu. Ama ya yarın ne olacak? Özetlemek gerekirse kriz hiçte ülkemizi, insanlarımızı teğet geçmiş değil. Siz farkında olmasanız da büyük bir kriz kapımızı çalmadan mutfağımıza kadar girmiş durumda...
