Erol ÖZKUL

Elimde gazete, önümde televizyon… Hepsinin yazdığı ve söylediği sürekli aynı şeyler… Ölümler ve intiharlar… Bir taraftan Gazze’ deki saldırılar, bir taraftan trafik kazaları, bir taraftan da ekonomik ve duygusal nedenlerle ölen, öldürülen insanlar. Ve intihar eden gencecik fidanlar… Aslında bunlardan bahsetmek bile insanı hayattan uzaklaştırmaya yeter… İntiharlar…

İntihar`da ki amaç yaşamdan uzaklaşmak değil aslında… Kendine acı veren gerçekliğinden uzaklaşmak… Kendi gerçekliğini, yaşadığı bunalımları değiştirme konusundaki bir çaresizliğin anlatımı bence… İlçemiz… İstatistiklerde intihar sayılarının en yüksek olduğu yer… Öyle ki; ümitsizlik, işsizlik, parasızlık ve karamsarlıkların da en yüksek olduğu bir bölgede yaşıyoruz… Kriz, esnafı vurmuş, işsizlik gençleri bunaltmış durumda… Sanırım bu saydıklarımda intihar nedenlerinin arasında… Hepimiz bazen duyarız… Biri için "ne biçim insan bu. Çalışmıyor, cebinde beş parası yok" denir. Şöyle bir kulağımıza değer geçer bu söz. Belki çok fazla üzerinde durmayız. İçinizden geçer ‘’

Sonrasında ise haberlerde, gazetelerde okuruz üzülerek

Tüm bu kriz, işsizlik ve birçok kötü durumlara rağmen söylemesi ne kadar zor olsa da bence, ‘’Hayat her şeye rağmen güzel…’’